नेपालको राजनीतिमा पारदर्शिता र नैतिकताको कुरा धेरै सुनिन्छ, तर व्यवहारमा ती मूल्यहरू पटक–पटक प्रश्नको घेरामा पर्छन्। झापा–५ बाट प्रतिनिधिसभा सदस्यका उम्मेदवार बनेका राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीका वरिष्ठ नेता बालेन्द्र शाहले प्रयोग गरिरहेको चार करोडभन्दा बढी मूल्य पर्ने ल्यान्ड रोभर डिफेन्डर गाडीको विषयले यही विरोधाभास उजागर गरेको छ। गाडी उद्योगी कमल मालपानीको लगानी रहेको कम्पनीको नाममा दर्ता भएको र चुनावी समयमा “दिइएको” भन्ने स्वीकारोक्ति सार्वजनिक भएपछि राजनीतिक संस्कारमाथि गम्भीर प्रश्न उठ्नु स्वाभाविक हो।
चुनावको बेला उम्मेदवारले प्रयोग गर्ने साधन, स्रोत र सहयोग सबै जनताका लागि खुला र स्पष्ट हुनुपर्छ। महँगो गाडी कसले, किन र कति समयका लागि उपलब्ध गरायो भन्ने कुरा अस्पष्ट रहनु भनेको पारदर्शितामाथि नै चोट पुर्याउनु हो। यस्तो सहयोग सामान्य हो कि राजनीतिक पहुँच बढाउने माध्यम, यसबारे स्पष्ट जवाफ नआएसम्म शंका मेटिँदैन। विशेषतः आफूलाई पुरानो राजनीतिक संस्कार तोड्ने दाबी गर्ने नेताबाट अझ उच्च स्तरको जवाफदेहिता अपेक्षित हुन्छ।
प्रधानमन्त्री पदका लागि नाम सिफारिस गरियोस् भन्दै लबिङ गर्ने संस्कृति र उद्योगी–व्यवसायीसँगको निकटता दुवैले एउटै सन्देश दिन्छन्—राजनीति अझै पनि शक्ति र स्रोतको खेलबाट मुक्त हुन सकेको छैन। लोकतन्त्रको मूल आत्मा भनेको जनताको विश्वास हो, र त्यो विश्वास सस्तो भाषणले होइन, आचरणले जितिन्छ।
यस प्रकरणले सबै दल र उम्मेदवारलाई चेतावनी दिएको छ—चुनावी प्रतिस्पर्धा पैसाको प्रदर्शन होइन, विचार र इमानको परीक्षा हो। महँगो गाडीभन्दा ठूलो मूल्य पारदर्शिता हो, र हात थापेर होइन, जनताको मतबाट मात्रै नेतृत्व निर्माण हुनुपर्छ।
